Άγγελος των βουνών - Anchel

Σάλτσα Μπεσαμέλ Λαχανοντολμάδες με μπεσαμέλ Σάλτσα Μπεσαμέλ 😀 Η σάλτσα αυτή προσδίδει ένα έξτρα περιποιημένο και γευστικό αποτέλεσμα, σε ορισμένα φαγητά: μουσακάς, παστίτσιο, λαζάνια, παπουτσάκια, ντολμάδες, ντολμάδες κληματόφυλλα κ.ά. Η παρασκευή της δεν είναι δύσκολη και χρειάζονται τα συνήθη υλικά που έχουμε στην κουζίνα μας. Επίσης δεν είναι θερμιδική όσο λένε καθώς έχει ελάχιστο (2 κ.σ.) βούτυρο και αλεύρι (3 κ.σ.) & λιπαρή καθόλου - ως προς τα αυγά, (1 κρόκος). Υλικά : 2 κ.σ. βούτυρο 3 κ.σ. αλεύρι 1 φλ. ζουμί από το φαγητό (για τους ντολμάδες, ντολμαδάκια αμπελόφυλλο) 1 φλ. ζεστό γάλα χυμό από μισο λεμόνι (για τους ντολμάδες, ντολμαδάκια αμπελόφυλλο) 1 κρόκος αυγού 1-2 πρέζες μοσχοκάρυδο αλάτι, πιπέρι,  λίγο κόκκινο πιπέρι γλυκό (προαιρετικό) 1 κοφτό κ.γλ. εστραγκόν (προαιρετικό Εκτέλεση : Αυτή η σάλτσα είναι βασική μπεσαμέλ (βούτρο+αλεύρι+γάλα+1κρόκος+λίγο μοσχοκάρυδο) με προσθήκη λεμονιού (για τους ντολμάδες). Χτυπάμε σε χαμηλή φωτιά με το σύρμα το βούτυρο με το ...

Γυμνοί στον ήλιο (Purple Moon) "Γυμνοί στον ήλιο" 1960 Κάπρι - Ιταλία "Γυμνοί στον ήλιο" 1960 Κάπρι - Ιταλία του René Clement Από το πρωί της Κυριακής ο Alain Delon θα έχει την τιμητική του: θα δώσει συνέντευξη το πρωί στον δημοσιογράφο της Monde Samuel Blumenfeld, ενώ το απόγευμα θα παρευρεθεί ως εισηγητής, στην προβολή του " Mister Klein " του Joseph Losey σε μια ανακαινισμένη κόπια. Κάνες 2019: Χρυσός Φοίνικας προς τιμήν του Alain Delon Στον πρωταγωνιστή της βραβευμένης με τον "Χρυσό Φοίνικα" ( Palme d' Or ) ταινίας "Ο Γατόπαρδος" (1963) του Luchino Visconti , θα απονεμηθεί το τιμητικό βραβείο του Χρυσού Φοίνικα, για το σύνολο της προσφοράς του. Έτσι λοιπόν, ο Alain Delon θα τιμηθεί την Κυριακή 19 Μαΐου 2019, με τον Χρυσό Φοίνικα - μια ύψιστη τιμή αναγνώρισης για το σύνολο του έργου του που περιλαμβάνει ταινίες στη διαδρομή 4 δεκαετιών. "Ο Αλέν Ντελόν επιτρέπεται να έχει όποια άποψη θέλει. Θεωρώ ότι είναι σημαν...

Οκτώβρης Στο περιβόλι κίτρινα φύλλα και κάρβουνα Φανταστικό Λιμάνι - Σαράντης Καραβούζης Γιώργος Σεφέρης - Παρίσι 1920 Όπως όταν η πόρνη που κρατά φιάλη γεμάτη πνιγερή μυρωδιά και σπάσει το γυαλί και το χυμένο μύρο μένει για μέρες, έτσι άπλωσε στο πετσί μου το φονικό δεν ξεκολνά... Οκτώβρης (Ο Γέρος) "Ήρθε το μεσημέρι, κι ο Γέρος βγήκε από τη θάλασσα, βρήκε τις φώκες. Τον αδράξαμε δε λησμόνησε καμιά μηχανή γίνεται μακρόμαλλο λιοντάρι έπειτα δράκοντας και πάρδαλη υπέρογκο γουρούνι τρεχάμενο νερό δέντρο στ' αψηλά φουντωμένο. Τα χέρια μας τον έσφιγγαν. Σαν έσωσε τα μάγια και δεν άντεχε άλλο μου λέει και με ρωτά..." "Αλλά στον Ηλύσιο κάμπο, στα πέρατα της γης θα σε στείλουν οι αθάνατοι, όπου ο ξανθός Ραδάμανθυς, όπου η καλή ζωή προσμένει τους ανθρώπους. Ούτε χιόνι, ούτε βαρυχειμωνιά, κι ούτε βροχή αλλά πάντα γλυκές πνοές του Ζέφυρου έρχουνται απ' τον Ωκεανό και δροσίζουν τους ανθρώπους." Είπε και βούτηξε στα κύματα του πόντο...

Οι άνθρωποι δεν μπορούν ν' αντέξουν για πολύ το άσχημο, πάντα θ' αποζητούν το ωραίο... —T.S. Eliot WASTE LAND : ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΡΗΜΑΓΜΕΝΗΣ ΓΗΣ - ΧΩΡΙΣ ΩΣΤΟΣΟ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ, ΑΛΛΑ ΠΙΘΑΝΟ "Waste Land" Ρημαγμένη Γη - Μετ. Κλείτος Κύρου "Waste Land" Η Έρημη Χώρα - Μετ. Γιώργος Σεφέρης "Ρημαγμένη Γη" - Ενότητα Τι είπε ο κεραυνός Τι είπε ο Κεραυνός Τι είπε ο κεραυνός / What the thunder said "After the torchlight red on sweaty faces After the frosty silence in the gardens After the agony in stony places The shouting and the crying Prison and palace and reverberation Of thunder of spring over distant mountains He who was living is now dead We who were living are now dying With a little patience" —(Α΄Στροφή) "Αφού ο αναμμένος πυρσός έβαψε κόκκινα τα ιδρωμένα πρόσωπα Αφού η παγωμένη σιωπή έπεσε στους κήπους Αφού η αγωνία σκέπασε τα πέτρινα κτίρια Φωνές και οιμωγές Φυλακές και παλάτια και αντηχήσει...

Αδυσώπητη Πραγματικότητα Giorgio De Chirico - Τα Φοβερά Παιχνίδια 1925 Pablo Picasso (1881 - 1973) - "Αγαπώ την Εύα" 1912 (31) Ξεχαρβαλωμένες Κιθάρες Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες . Ο άνεμος όταν περνάει, στίχους, ήχους παράξενους ξυπνάει στις χορδές που κρέμονται σαν καδένες. Είμαστε κάτι απίστευτες αντένες. Υψώνονται σα δάχτυλα στα χάη, στην κορυφή τους τ’ άπειρο αντηχάει, μα γρήγορα θα πέσουνε σπασμένες. Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις, χωρίς ελπίδα να συγκεντρωθούμε. Στα νεύρα μας μπερδεύεται όλη η φύσις. Στο σώμα, στην ενθύμηση πονούμε. Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε. Πρέβεζα, 1927 ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ ΤΡΙΠΟΛΗ 1896 - ΠΡΕΒΕΖΑ 1928 (32) Κώστας Καρυωτάκης Νίκος Καράκαλος - Παλιό Φάληρο 1927 ⇏ Κώστας Καρυωτάκης - Σχεδίασμα Ογδόντα εννέα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Κώστας Καρυωτάκης έγραφε το ποίημα " Κιθάρες " (1927) - έναν χρόνο πριν το τέλος του. Ακολούθησαν ο Β΄παγκ...

Τ. Σ. Έλιοτ 1888 - 1965 O Prufrock και άλλες θεωρήσεις 1920 Το "Ερωτικό τραγούδι του Προύφροκ" είναι το πρώτο ποίημα που εμφανίζεται στη συλλογή των απάντων του T. S. Eliot. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποτυπώνει τη στάση του ποιητή απέναντι στη συναισθηματική - ερωτική διαδικασία. Τις επιφυλάξεις, την αίσθηση της φθοράς, τις ελπίδες αλλά και τους φόβους. Dante: Κόλαση - Κεφ. 27 ο στίχοι 61-66 Αν το 'ξερα πως θα μιλούσα ανθρώπου που θα γυρνούσε κάποτε στον κόσμο, Η φλόγα τούτη δε θα σάλευε άλλο. Μ' αφού ποτέ από το βάθος τούτο ούτ' ένας δεν βγήκε ζωντανός, αν είν' αλήθεια, χωρίς φόβο ντροπής θα σου απαντήσω. Dante: Inferno - Ch. 27 ο verses 61-66 S’io credesse che mia risposta fosse A persona che mai tornasse al mondo, Questa fiamma staria senza piu scosse. Ma perciocche giammai di questo fondo Non torno vivo alcun, s’i’odo il vero, Senza tema d’infamia ti rispondo . Thomas Stearns Eliot, "The love song of J. Alfred Prufrock...

Edgar Allan Poe: Annabel Lee Edgar Allan Poe - Baltimore U.S. 1809 - 1849 (40) Άνναμπελ Λη Άνναμπελ Λη Ένα ποίημα στη γνωστή τεχνοτροπία του μακάβριου (macabre) —κυρίου εκπρόσωπου στην Αγγλόφωνη Λογοτεχνία και δη την Αμερικανική, του Edgar Allan Poe . Θέμα : Εδώ μιλάει για μια αγαπημένη της οποίας την ευτυχία ζήλεψαν του ουρανού οι άγγελοι, και την πήραν μακριά απ' τον αγαπημένο της. Αυτός τώρα όλες τις νύχτες κάθεται δίπλα στη θάλασσα, στο πλευρό της, δίπλα στον μαρμάρινο βαρύ τάφο, ν' αναπολεί την χαμένη ευτυχία τους. Κριτική ποιήματος : Το ποίημα κινείται στον ομοιοκατάληκτο στίχο, επαναλαμβάνοντας με εμμονή το όνομα της ηρωίδας του για να τονίσει την προσήλωση του στον χαμένο έρωτα. Έρωτας και θάνατος συμβαδίζουν στην έκφραση της απώλειας, μέσα στο "σκοτεινό βασίλειο" που για τον Edgar Allan Poe, δεν είναι παρά η ίδια η ζωή —ακόμη κι όταν κυριαρχεί το ευγενές και το υψηλό συναίσθημα —που όμως καταρρέει δυστυχώς, εξ αιτίας των "Βουλών" του Ο...