28 Αυγ 2012

Πάνω στην Άμμο

El que espera desespera
y por ti yo vivo errando...
espero y poco a poco
yo me voy enamorando
Όποιος ελπίζει απελπίζεται
γι' αυτό κι εγώ θα ζω περιπλανώμενος
πάντα με την ελπίδα να ερωτευτώ...

Πανω στην Αμμο

Παραλία Αγίας Μαρίνας - Αίγινα
Χαράς τσουγκρίσματα
κροτάλισμα των ποτηριών
"Πάντα τέτοια!", "Και του χρόνου!"
πόσο απλά είν' όλα
σαν δίπλα στο κύμα
κάτω απ' το φως του φεγγαριού
κρασί, μεζές, παρέα
φτιάξουν μια σύμπνοια αγαστή
σαν μια παλιοπαρέα...

Τι να τα κάνεις τα σκούρα γυαλιά
να κρύψεις τι, που να κρυφτείς;
αυτή η αλήθεια είναι μεγαλειώδης!
Απλά το κύμα θα σου τραγουδά
κι ο μπάτης της θαλάσσης, δροσίζοντας σε
χαριτωμένα μυστικά θε να σου μουρμουρά
και τ' Αυγουστιάτικο φεγγάρι από ψηλά
τόσο κοντά... δεν θα του κρύβεσαι
κι όλο κοιτώντας το - σα να του γνέφεις...

Ναι, η αλήθεια είναι εδώ:
χαρές, λύπες μικρές
που χάνονται μεσ' το απαλό μεθύσι
νύχτας παυ ξετυλίγεται αργά
μες τους ρυθμούς μιας σάμπας Κουβανέζικης
στη λάμψη την αστροφεγγερή
μιας θάλασσας
με τ' άρωμα του δυόσμου.

Νερό, αλμύρα, ήχος των ποτηριών
κι όλα μπορούν ν' αλλάξουν
υπόσχεση του έναστρου ουρανού
στο φως απ' τις φωτιές της Αγια-Μαρίνας.

"Ζωή, χάραξε τα ονόματα μας
στην άμμο τη ψιλή να μη σβηστούν ποτέ
απ' τα πατήματα της φευγαλέας και σκληρής
Μνήμης του Χρόνου..."

Στο δρόμο για τη δύση του περίεργο
έσκυψε το φεγγάρι να διαβάσει
Δεν ήξερε γραφή
μόνο εκείνης της βραδιάς ανέμελη χαρά
στα πρόσωπα, μπόρεσε να διακρίνει.

Αίγινα, Αγία Μαρίνα - Αύγουστος '12 —Πιλάρ Τάσος Μαρία Δημήτρης Άνχελ Φιλ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου